1998 yilinda ‘ Phillip C.Jessup Moot Court Compettion’ da Turkiye’ yi Istanbul Universitesi Hukuk Fakultesi ogrencileri olarak bizler temsil ettik. Bu ise baslarken, sadece istekli olmanin yeterli olmayacagini biliyorduk. Ayni zamanda planli, ayrintili ve profesyonel bir calisma gerekliydi. Bu tur bir calisma hele de hukuk alaninda olunca hepimizin hayatlarinda bes ay gibi uzun bir sureyi kapsadi.

Bes kisilik takimimiz, kasim ayi baslarinda her birimizin bu yarismaya katilmaya karar vermemizle kuruldu. Bu tarihten itibaren artik ‘hepimiz birimiz, birimiz hepimiz icin’ felsefesiyle hareket eder olduk ve calismalara basladik.

Hareket noktamiz, dava konusunu bir sure tum ayrintilariyla inceledikten ve hukuki problemleri tespit ettikten sonra kaynak arastirmak oldu. Civardaki tum kutuphaneleri arastirdik ve buralardan Birlesmis Milletler tarafindan cikartilmis dergi ve kitapciklari topladik. Iclerinden konumuzla ilgili olan bolumleri belirledik. 1998 yilinin konusu; uluslararasi suc isleyen kimselerin yargilanmasi amaci ile kurulan uluslararasi mahkemelerin yargilama yetkisi idi (The jurisdiction of the international tribunals). Asil konu bu olmakla birlikte, suclularin iadesi, banka hesaplarinin gizliligi ve tazminat konulari da sorumlu olduklarimiz dahilinde idi. Ozellikle Yugoslavya ve Rwanda’ da islenen insanlik suclarinin faillerinin yargilanmasi amaci ile Birlesmis Milletler tarafindan kurulan uluslararasi mahkemelerin statulerinden yararlandik. Son olarak, duzenlenen guvenlik konseyi tasarilarini inceledik ve insan haklari ile ilgili bazi sozlesme ve konvansiyonlarin ilgili maddelerini kaynak olarak kullandik. Calismalarimizin ilk asamasi olan davali ve davaci devletlere ait dava dosyalarinin hazirlanmasi, gerekli doktrin goruslerine ulasmamizla sonuclandi. Eserlerinden yararlandigimiz hukukcular arasinda: D.J. Harris, Oppenheim, Brownlie gibi isimler mevcuttu. Dosya hazirlamanin en zor kismi bilgisayar asamasiydi. Tek bir bilgisayarimiz vardi. Bir sure sonra gunlerimizi bir evde bilgisayar basinda gecirmeye basladik. Bu is sanildiginin aksine cok teferruatli ve zor bir isti. Yazim sekliyle ilgili cok ayrintili bilgiler daha once Amerika’ dan gonderildigi icin bu kurallara uygun yazmak zorundaydik. Her bir hata bize ceza puani olarak donecekti. Cunku Amerika’da ki yarismada hazirladigimiz dosyalardan ayri; orada sozlu olarak icra edecegimiz savunmadan ayri not alacaktik. Zaman azaldikca ve bizler yoruldukca durum daha da zorlasiyordu. Hicbir okul dersi ile ilgilenemememin sosyal ve aile hayatimiz dahil olmak uzere her seyden vazgecmek durumunda kalinca birbirimize kenetlendik.

Mart basinda dava dosyamizi ABD’ ye gonderdik. Bu arada ulusal elemelerde Ankara Hukuk Fakultesiyle yarisacagimiz kesinlesmisti. Yapilan elemelerde basarili olduk, artik sadece okulumuzu degil, ulkemizi de temsil etmeye hak kazanmistik. Bu yarisma ayni zamanda avukatliga hazirlayan bir yarisma oldu. Cunku her bir savunma turu sonunda hakimlik gorevi icra eden deneyimli hukukcular savunma stratejileri hakkinda ipuclari veriyorlardi. Yarisma sona erdiginde kazancimiz, bes aylik akademik calisma sonunda edindigimiz bilgiler yaninda, tartisma, savunma yapma ve bilgiyi pratikte kullanabilme yetenegi edinmis olmakti. Bir de madalyonun diger yuzune bakmak gerek... O da su ki; bu yarismada hukukcularin ciddi sikici insanlar olduklari inancinin aslinda bir on yargidan ibaret oldugu... Yarismanin onemli bir kismini eglenceli partiler olusturuyordu. Tum yarismacilar gun boyunca yarisiyor gun sonunda ise duzenlenen parti ya da balolara katiliyorlardi. On bes gunluk sure icinde altmis ulkeden gelen genc hukukcularla tanisma imkanina sahip olduk, kultur alisverisinde bulunduk ve ulkemizi tanittik. Yarisma boyunca diger ulkelerin yarismacilariyla cok guzel dostluklar kurduk, Turk insaninin barisci cana yakin yardimsever imajini pekistirmis olduk.

Turkiye’ye dondugumuzde hepimiz ulkemizi en iyi sekilde temsil etmenin mutlulugunu yasiyorduk. Daha sonra ABD’ de ki konsoloslugumuzdan aldigimiz kutlama mesaji da bu mutlulugu pekistirdi. Dokuz yildir ancak sonlarda yer alabildigimiz yarismada Turkiye bu sene altmis ulke arasinda otuz ikinci oldu. Bes Amerikan okulu ve Fransa, Belcika okullarini geride biraktik.

Yarisma sona erdi ve bes kisilik takimimizda her birimiz eski yasantimiza geri donduk. Bes haftalik calisma ve iki haftalik yarisma sonunda geriye harika dostluklari kanitlayan fotograflar, her ani paylasim ve ozveriyle gecen bir takim calismasi ve guzel bir is yapmanin verdigi gurur ve mutluluk kaldi. Moot court yarismasina katilan herkes bilir, hic bir sey eskisi gibi olmayacak ve bes kisilik gurubumuzda hepimiz baska insanlariz artik. Cunku dunya vatandasi olmanin ve hukuku boylesine evrensel boyutlarda yasamanin nasil bir ozgurluk oldugunu bir ulkeyi temsil etmenin getirdigi sorumluluk duygusunu tattik. Simdi bes ay once ne kadar dogru bir karar vermis oldugumuzu daha iyi anliyoruz.

Unutmamak gerek, Moot Court yarismasi her sene ayni zamanda tekrarlaniyor. Kendine guvenen Istanbul Universitesi Hukuk Fakultesi ogrencilerine duyurulur.